ฟังพระอาจารย์ไพศาล วิสาโลเล่า

การเดินเป็นการช่วยสร้างความตื่นตัวให้กับชาวบ้าน เขาจะเกิดคำถามขึ้นมาในใจว่าทำไมเราต้องมาเดินไกลๆ กัน ทำไมเราไม่นั่งรถ การเดินเท้าไกลๆ กลางแดดเป็นการบ่งบอกว่า เราพร้อมจะลำบากเพื่อปกป้องธรรมชาติ ถ้าเราไม่ยอมลำบาก ชาวบ้านก็อาจจะรู้สึกว่าสิงที่เราพูดไม่มีความหมาย แต่ถ้าเรายอมลำบากเพื่อพูดเรื่องสิ่งแวดล้อม แปลว่าสิ่งแวดล้อมเป็นเรื่องสำคัญ สำคัญจนเราพร้อมจะเหนื่อยยาก เราพร้อมจะเป็นตัวแทนของธรรมชาติ เพื่อให้ชาวบ้านตระหนักว่าธรรมชาติกำลังเดือดร้อน ต้องการความช่วยเหลือ

ธรรมยาตรายังเป็นการสืบทอดธรรมเนียมแต่โบราณซึ่งคุ้นเคยกันดี คือ การเดินจาริก การจาริกเป็นธรรมเนียมคนไทย แต่แทนที่เราจะไปจาริกแสวงบุญอย่างที่เคยทำๆ กัน เราก็จาริกเพื่อเรียกร้องเชิญชวนให้แต่ละหมู่บ้านได้ตระหนักถึงปัญหาสิ่งแวดล้อมแล้วช่วยกันแก้ไข

การเดินมีประโยชน์อีกอย่างหนึ่งคือเป็นการปฎิบัติธรรม เป็นการฝึกหัดขัดเกลาจิตใจของผู้เดินด้วย ถ้าเขาเดินอย่างมีสติ ในที่สุดก็จะพบว่าความสุขแท้อยู่ที่ใจเรา มันไม่ได้อยู่ที่การบริโภค สิ่งแวดล้อมถูกทำลายไปเยอะเพราะคนไปเข้าใจว่าความสุขอยู่ที่การมีสิ่งเสพ สิ่งบริโภคเยอะ จึงมีการตัดไม้ทำลายป่า เพื่อขายเอาเงินไปซื้อรถยนต์ โทรทัศน์ สิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ค่านิยมเรื่องบริโภคนิยมคือตัวการสำคัญที่ทำลายสิ่งแวดล้อม แต่ถ้าเราได้ลองมาฝึกขัดเกลาตัวเองให้กินง่ายอยู่ง่าย เราก็จะพบว่าไม่ต้องมีสิ่งเสพ สิ่งบริโภคมากๆ ก็มีความสุขได้ การทำลายธรรมชาติก็จะลดลง…

พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล