ยุคหลังการสร้างเขื่อน พ.ศ. ๒๕๓๖- ปัจจุบัน ลำปะทาวต้องประสบปัญหาอย่างหนักไม่ว่าจะเป็นการเน่าเสียของน้ำ มีสารเคมีปนเปื้อนจำนวนมาก การแห้งขอดของลำน้ำ หรือการลดลงของปริมาณน้ำในเขื่อน ลำปะทาวต้องประสบกับวิกฤติปัญหาความแห้งขอดของน้ำโดยเฉพาะช่วงเดือนกุมภาพันธ์-พฤษภาคม พื้นที่หลายแห่งน้ำในลำปะทาวมีคุณภาพแย่ ไม่สามารถนำมาใช้อุปโภคได้ น้ำมีกลิ่นเหม็นเน่า สีดำขุ่น มีดินตะกอนมาก ปลาตาย ปลาในเลี้ยงในกระชังช็อกตาย


ชาวบ้านที่ต้องอาศัยลำปะทาวที่ไหลผ่านมาจากพื้นที่เขตเทศบาลเมืองบอกว่า น้ำลำปะทาวไม่ไหลเหมือนเมื่อก่อน น้ำมีกลิ่นเน่าเสีย มีสีดำ มีหอยคันมากขึ้น ดินตะกอนและผักตบชวามากขึ้น น้ำไม่ลึกเหมือนเมื่อก่อน ถ้าเป็นไปได้อยากได้ลำปะทาวที่เคยไหลในอดีต มีปลามากมายหลายชนิด ไม่เคยอดอยากแบ่งปันกันกินไม่ต้องซื้อขายเพราะมีมาก

ดังนั้น จึงเป็นเหตุให้ทีมงานผู้คนหลายฝ่ายในพื้นที่ลุ่มน้ำลำปะทาว ต่างให้ความสนใจเรื่องราวทั้งในอดีต ปัจจุบัน และอนาคตของลำน้ำลำปะทาวสายนี้ ต่อวิถีชีวิตของผู้คน สิ่งแวดล้อมที่กำลังส่งผลกระทบรุนแรงแต่ชาวบ้านที่ใช้น้ำ เพื่อติดตามเรื่องราวในการนำข้อมูลมาบอกกล่าวผู้คนที่เกี่ยวข้อง ให้เร่งแก้ไขปัญหาและหาแนวทางออกร่วมกันก่อนที่จะเกิดความรุนแรงไปกว่านี้ เราจึงได้ออกสำรวจตั้งแต่สภาพพื้นที่ต้นกำเนิดของสายน้ำลำปะทาว ลักษณะทั่วไปของพื้นที่ท้องน้ำ การใช้ประโยชน์ การจัดการน้ำในอดีตและปัจจุบัน ซึ่งเป็นข้อมูลเบื้องต้นในการสืบหาสาเหตุที่แท้จริงและการกำหนดกฎเกณฑ์การใช้น้ำให้เกิดประโยชน์เป็นธรรมต่อทุกฝ่าย และคืนสายใยแห่งชีวิตนี้สู่ความสมบูรณ์อย่างยั่งยืนต่อไป